Кейде бір сәт тұтас өңірдің кім екенін, нені қадірлейтінін, қайда бет алғанын айқындап береді. Биылғы Наурызда Көкшетау дәл сондай сәтті бастан кешірді. Бұл жай мереке емес – өзін-өзі танудың, ұлт ретінде жаңғырудың көрінісі болды.
Алаңға жиналған екі мыңнан астам ер азамат бір мезетте «Қара жорға» биін билегенде, оны жай флешмоб деу аздық етеді. Ақсақалдан жас сарбазға дейін, ұстаз бен жұмысшы, спортшы мен студент – бәрі бір ырғаққа түсті. Бір қимыл. Бір тыныс. Бір жүрек.
Ұлттық шапан киген мыңдаған адамның үйлесімі сахналық қойылымнан гөрі тірі тарихқа ұқсады. Бұл – кітаптағы дәстүр емес, дәл осы сәтте өмір сүріп тұрған мәдениет. Сол күні «Қара жорға» өз мәнін толық ашты: ол – қозғалыс емес, халықтың жады.
Көкшетау тек көрініс көрсеткен жоқ – рекорд жасады. Және біреу емес. Мыңдаған адамның бір мезетте би билеуі Қазақстан рекордтар кітабына енді. Сонымен қатар 1500 оқушының бір уақытта «бес асық» ойнауы – ұлт болашағының айқын белгісі.
Ең маңыздысы – балалар. Смартфон дәуірінде өскен ұрпақ асық ойнап отыр. Бұл ностальгия емес – саналы таңдау. Демек, дәстүр әлі де өміршең.
Мерекенің тағы бір қыры – 50 киіз үйден құралған этноауыл. Бірақ бұл да жай безендіру емес. Әр киіз үй – жеке әлем. Бірінде қолөнер, бірінде ұлттық тағам, енді бірінде өткен мен бүгінді жалғаған әңгіме. Мұнда тарих сөрелерде тұрған жоқ – ол тірі.
Ақмола облысының әкімі Марат Ахметжанов «Қара жорғаны» ұлттық бірегейліктің айғағы деп атады. Бұл жолы сөзден гөрі іс маңызды болды. Өйткені алаңдағы әр қимыл сол сөзді дәлелдеді.
Көкшетаудағы бұл Наурыз бір шындықты көрсетті: дәстүр – өткеннің қалдығы емес. Ол – бүгінгі күннің тілі. Сол тілде сөйлей алсақ, біз тарихты сақтап қана қоймай, оны жалғастырамыз.
Бұл күні Ақмола биледі.
Ал шын мәнінде – Ақмола өзін қайта таныды.
